Kuur 2 afgerond

Vandaag komen we allemaal weer een beetje tot rust na de hectische dagen rondom stap 1 van de verhuizging. Het heeft er best een beetje ingehakt, al vinden de kindjes het allemaal prima. Dat valt dan weer alles mee.
Ik ben moe, maar gister was ik echt 'af'. Dus dat is progressie. En om het cirkeltje rond te maken, zit ik nu lekker de heren finale van de Australian Open te kijken. Ultiem relaxen dus.

Patrick heeft het een stuk zwaarder. Gister de laatste dag van de chemo en ondanks dat hij afgelopen dagen zo min mogelijk heeft gedaan, was het toch teveel. En de spreekwoordelijke man met de hamer dient zich nu aan. Dat uit zich in extreme vermoeidheid, een beetje misselijkheid en vooral heel veel pijn in zijn rug. Hij is echt aan het afzien. Vreselijk om hem zo te zien; pijn is echt waardeloos. Ik bedoel; bij vermoeidheid ga je meer slapen, bij misselijkheid minder eten, maar tegen pijn is niet zoveel te doen. Zeker als de pijnstillers hun werk onvoldoende doen.

Dag 2

Dag 2 zit er al weer bijna op voor Patrick. Helaas weer een groot deel van de dag misselijk. Maar toch heeft hij nog een plafondlamp in de hal eraf kunnen halen én alvast alle papieren voor de verbouwing bijeen gezocht. Wat een man he!
Vanavond ben ik nog aan het relaxen. Morgen inpakken en dan komt het einde van ons avontuur in Amsterdam-Noord wel heel dicht bij. Ergens wel ironisch dat de laatste dag van de chemo ook samenvalt met onze laatste dag hier. Daardoor voelt het een beetje bitter, terwijl het hier ook wel echt super is geweest...

Waar is mijn kamer dan?!

Op de terugweg van de crèche naar huis hadden Jasmijn en ik het over de ophanden zijnde verhuizing.

M: Weet je dat we in het nieuwe huis maar 1 trap hebben?
J: Dat kan helemaal niet! Hoe kom ik dan in mijn kamer?
M: Op de bovenverdieping zitter er 3 slaapkamers naast elkaar.
J: O ja, dat kan natuurlijk ook. Maar waar moet ik dan in bad?
M: De badkamer zit daar ook.
J: Dan is het goed. Maar het is wel gek.
M: Weet je wat het nieuwe huis nog meer heeft?
J: Ja. Een heeeeeele grote tuin.


Over 2,5 week komen de verhuizers. Ben heel benieuwd hoe de kindjes daar op gaan reageren. En wij ook natuurlijk.... Maar eerst is het nog even tijd voor plezier: ik ga met vriendinnen een lang weekend naar Milaan. De kindjes gaan in Ede logeren en Patrick heeft het rijk voor zich alleen. Volgens mij kijken we er allemaal naar uit ;-))